W ciągu ostatnich kilkunastu lat postępowała urbanizacja otoczenia Lasu. Wzrastała ilościowo i coraz bardziej „rozlewała się” penetracja Lasu przez ludzi, wprowadzane tu psy i rowerzystów. Znacznie wzrósł ruch samochodów ulicą Dewajtis. Organizowane są też imprezy z masową publicznością. Nasilało się przesuszenie środowiska Lasu oraz procesy erozji. Prace melioracyjne i zanieczyszczenia radykalnie zniszczyły przyrodę Rudawki. Powstały i dotychczas istnieją „dzikie” obiekty.
Postępuje proces ubożenia różnorodności gatunkowej zespołów zwierzęcych i zbiorowisk roślinnych oraz zanik ich naturalnego leśnego charakteru na rzecz synantropizacji. Zanikło lub zmniejszyło się liczebnie występowanie wielu gatunków leśnych. Natomiast zasoby leśne były stabilne z dobrze zrównoważonymi procesami rozwoju i ubywania drzew oraz z obfitym odnowieniem lasu.
W aspekcie przyrodniczym jest ona nadal wysoka, mimo degradacji środowiska abiotycznego oraz synantropizacji i zubożenia różnorodności biocenozy. Na wartość tę składają się szczególnie: znaczna powierzchnia zalesiona ze zróżnicowanym wiekowo i gatunkowo drzewostanem, bogactwo fauny i flory – nadal zachowujące znaczny stopień naturalności i obecność wielu gatunków unikalnych w skali miasta i regionu. Las jest też jednym z najważniejszych ogniw w systemie rezerwuarów bioróżnorodności i korytarzy ekologicznych Warszawy. Bogata przyroda Lasu czyni go cennym (w skali dzielnicy i miasta) terenem cichej rekreacji. Ma on także ważne znaczenie klimatyczne, naukowe, dydaktyczne oraz krajobrazowe.
Był on zatwierdzony z 6-letnim opóźnieniem i realizowany w niepełnym stopniu. W szczególności odnosi się to do postulatu pozostawiania martwych drzew, wykonania ogrodzeń chroniących przed niekontrolowaną penetracją przez publiczność. Ustawiono tablice informacyjne i urządzono ścieżkę przyrodniczą. Prowadzono wycinki obcych składników drzewostanu, jednak sposób przeprowadzenia tych prac budził zastrzeżenia. Dopuszczono do powstania „dzikich” obiektów.
Las będzie nadal podlegał wzrastającemu naciskowi urbanizującego się otoczenia. W bezpośrednim sąsiedztwie mają powstać nowe obiekty. Głównymi konsekwencjami tego dla warunków przyrodniczych Lasu będą:
Nie jest możliwe całkowite zahamowanie antropogenicznych przekształceń biocenozy Lasu, jednak można minimalizować szkodliwe oddziaływania i utrzymać jego wartość przyrodniczą jako zrównoważonego ekosystemu, koegzystującego z wielkomiejskim otoczeniem i spełniającego potrzeby rekreacyjne. Wzrost stressu cywilizacyjnego będzie zwiększał zapotrzebowanie mieszkańców miasta na przyjazne obcowanie z „prawdziwą” przyrodą w jej sanktuarium, jakim może pozostać Las Bielański. Są znaczne możliwości działań w tym kierunku – przedstawiono je wyżej (patrz punkt 10 „Wnioski i postulaty”).
Copyright © Uroczysko Las Bielański w Warszawie, Warszawa 2008-2009
Wszelkie prawa zastrzeżone - All Rights Reserved
Data uruchomienia strony: 22 marca 2008 roku.
Wnioski i postulaty
